Ważne postacie

 

Andrzej Juliusz Małkowski

 

 

Data i miejsce urodzenia: 31 października 1888 roku, Trębki (Polska)

Na Wieczną Wartę odszedł: 15 stycznia 1919 roku, Sycylia (Włochy)

 

Kim był?

Ukończył szkołę średnią we Lwowie i rozpoczął studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej, których nigdy nie ukończył. Przewodniczący Eleuterii, instruktor Zarzewia.Jego zainteresowanie Skautingiem rozpoczęło się w roku 1909 kiedy to w ramach kary dostał zadanie przetłumaczenia dzieła sir Roberta Baden – Powell’a. Od marca 1911 roku redagował czasopismo „Skaut”.19 czerwca 1913 roku wziął ślub z Olgą Drahonowską – zarówno para młoda, jak i świadkowie oraz ksiądz byli harcerzami. Andrzej Małkowski wraz z żoną byli całkowicie oddani Harcerstwu. Wykorzystywali swoje ponadprzeciętne talenty pedagogiczne do propagowania wspaniałych idei. W czasie I Wojny Światowej był członkiem Legionów Polskich. Po wyjeździe z Polski wstąpił do oddziałów generała Józefa Hallera. Zginął w czasie działań wojennych. Statek, którym płynął nieszczęśliwie natknął się na minę – Małkowski utonął prawdopodobnie dlatego, gdyż oddał komuś swój pas ratunkowy.3 lipca 1921 pośmiertnie otrzymuje odznakę Honorowego Harcerza RP.

 

 

 

Olga Drahonowska – Małkowska

 

 

-Data i miejsce urodzenia:1 września 1888 roku, Krzeszowice (Polska)

-Na Wieczną Wartę odeszła:15 stycznia 1979 roku, Zakopane (Polska)

 

Kim była?

 

Olga Drahonowska – Małkowska – instruktorka, współautorka obecnego Hymnu ZHP. Kobieta pełna pasji, miłości, konsekwentna w dążeniu do celu. Zafascynowana poezją, literaturą i muzyką, której ostatecznie poświęciła się rezygnując ze studiów na kierunku biologia i zaczynając naukę w konserwatorium. Członkini organizacji wychowania narodowego Eulesis, następnie zachęcona przez Andrzeja Małkowskiego do aktywności w Zarzewiu. W roku 1911 zostaje drużynową pierwszej żeńskiej Lwowskiej Drużyny Skautowej im. Emilii Plater.Z powodów zdrowotnych wyjeżdża do Zakopanego, niedługo potem dołącza do niej Andrzej Małkowski. 19 czerwca 1913 roku ksiądz Kazimierz Lutosławski udziela ślubu Oldze i Andrzejowi. Olga zaczyna prowadzić drużyny w Zakopanem. Wraz z mężem dążą do utworzenia Rzeczpospolitej Podhalańskiej i gromadzą w tym celu broń. W związku z donosem do władz austriackich Małkowscy muszą w roku 1915 opuścić Polskę – udają się do USA. Właśnie tam w dniu 30 października 1915 na światprzychodzi ich jedyny syn – Lutyk. Po powrocie do Polski Małkowska w roku 1923 rozpoczyna budowę szkoły w Sromowcach Wyżnych nazywanej Dworkiem Cisowym i Orlim Gniazdem. Oparta jest ona na programie polskiego skautingu. Rok później organizuje pierwszy Zlot Harcerek. Za swą ciężką pracę zostaje uhonorowana tytułem Harcmistrzyni Rzeczypospolitej w roku 1927. W czasie trwania II wojny światowej mianowana przewodniczącą Komitetu Naczelnego ZHP. Pochowana została na Nowym Cmentarzu w Zakopanem.W roku 2001 w Zakopanem powstało muzeum poświęcone Andrzejowi i Oldze Małkowskim, a rok 2008 został ogłoszony przez senat RP rokiem ich pamięci.

 

 

Jeśli chcesz wiedzieć więcej – przeczytaj:

„Olga Małkowska – życie i działalność” , Z. Florczak, A. Krassowska – Olszańska

„Olga Małkowska – Harcmistrzyni Rzeczypospolitej” , J. Bielecki

„Druhno Oleńko! Druhu Andrzeju!”, B. Wachowicz

„Twórcy polskiego skautingu – Andrzej i Olga Małkowscy”, E. Głowacka – Sobiech

„Andrzej Małkowski” A. Kamiński

 

 

 

 

Generał Robert Baden – Powell (Bi-Pi)

 

 

Data i miejsce urodzenia: 22 lutego 1857 roku, Londyn (Wielka Brytania)
Na Wieczną Wartę odszedł: 8 stycznia 1941 roku, Nyeri (Kenia)

 

Kim był?

Lord Baden – Powell uznawany jest za założyciela i pierwszego propagatora Skautingu. Wychowywany był wyłącznie przez matkę, gdyż jego ojciec zmarł kiedy miał on zaledwie 3 lata. Zainteresowanie skautingiem przejawiał od zawsze. Będąc uczniem wymykał się z zajęć wraz z kolegami do pobliskiego lasu, gdzie uczył ich zasad przetrwania w takim środowisku. Innymi pasjami Generała było aktorstwo, malarstwo i gra na instrumentach. Od roku 1876 służył w wojsku jako zwiadowca (z angielskiego „scout”) oraz szpieg. Ostatecznie wsławił się w drugiej Wojnie Burskiej i został ogłoszony Bohaterem Narodowym. Przez wzgląd na swoje dokonania został poproszony o szkolenie chłopców i wpojenie im wojskowej dyscypliny. Nie zgadzał się on jednak ze sposobami nauczania. Uważał, że powinno ono szczególnie oddziaływać na wyobraźnię, mieć formę przygody. Chłopców formował w drużyny. W roku 1907 zorganizował obóz dla chłopców na wyspie Brownsea. Rok później, w 1908, opublikował książkę opartą między innymi
na obserwacjach z tegoż obozu – „Socuting for Boys”. W roku 1920 Robert Baden – Powell zostaje ogłoszony Naczelnym Skautem Świata.Kilkakrotnie był nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla.

 

Jeśli chcesz wiedzieć więcej przeczytaj:

-„Wilk, który nigdy nie śpi.” W. Hansen
-„Skauting dla chłopców” (org. „Scouting for boys”)
-„W świecie pełnym niepewności i niepokoju nasz Ruch błyszczy jak złoty łańcuch na ciemnym tle.”

 

 

 

 

Olave Baden – Powell

 

 

-Data i miejsce urodzenia: 22 lutego 1889 roku, Chesterfield (Wielka Brytania)
-Na Wieczną Wartę odeszła: 19 czerwca 1977 roku

 

 

Kim była?

Olave w roku 1912 została żoną generała Roberta Baden – Powell’a. Gdy poznali się miała 23 lata. Jej zainteresowanie Baden – Powell’em zaczęło się od fascynacji książką autorstwa generała – „Scouting for Boys”. W prezencie ślubnym Baden – Powell’owie otrzymali samochód ze srebrną lilijką na masce. Doczekali się trójki dzieci – wszystkie z nich zostały skautami.Żona generała wraz z jego siostrą Agnes od roku 1918 zajmowała się prowadzeniem żeńskich drużyn
skautowych.W roku 1930 ogłoszona Naczelną Skautką Świata.

 

 

 

 

 

Jadwiga Falkowska (Ludwika, Zaleska, Zdzisława, Jaga)

 

 

-Data i miejsce urodzenia: 13 listopada 1889 roku, Twer (Rosja)

-Na Wieczną Wartę odeszła: 7 sierpnia 1944 roku, Warszawa (Polska)

 

 

Kim była?

Jaga swoją wspaniałą harcerską przygodę rozpoczęła w lwowskiej drużynie Olgi Małkowskiej w roku 1911. Pełna zapału i talentu, zawsze z uśmiechem na twarzy współtworzy żeńskie harcerstwo polskie. Ostatecznie przejmuje drużynę ciężko chorej Olgi, a w latach 1926-1927 pełni funkcję Naczelniczki Głównej Kwatery Żeńskiej ZHP.
W czasie II wojny światowej mimo nie sprzyjających warunków nie zaprzestaje swojej działalności. Pracuje w Szpitalu Polowym, którego później zostaje kierowniczką. Prowadzi wojenne kursy  – podharcmistrzowskie, dla drużynowych. Przez przyjaciół uważana jest za doskonałego obserwatora i kobietę pełną ciekawych pomysłów. 7 sierpnia 1944 zostaje rozstrzelana przez brygadę RONA.

 

 

 

 

 

Jadwiga Zwolakowska (druhna Jadzia)

 

 

-Data i miejsce urodzenia: 19 marca 1895 roku, Podlasie (Polska)

-Na Wieczną Wartę odeszła: 9 grudnia 1944 roku, Kraków (Polska)

 

 

Kim była?
Nazywana „matką ruchu zuchowego”. Harcmistrzyni i pedagog z powołania. Pierwszą drużynę harcerską imienia Tadeusza Kościuszki  założyła w roku 1915. Po przeprowadzce do Warszawy w roku 1921 kieruje kolejną drużyną, która ostatecznie rozrasta się w Hufiec Wola. Marzeniem hm. Zwolakowskiej była współpraca z dziećmi z rodzin patologicznych, chorymi i niepełnosprawnymi. Organizowała kursy instruktorskie między innymi w ośrodkach opiekuńczych i szpitalach dziecięcych. Prowadząc drużyny dbała o wszechstronny rozwój ich członków – nauczała
pierwszej pomocy, fotografii, muzyki. Organizowała wycieczki po terenie całej Polski. Stawiała wiele wymagań, ale też dawała dużo od siebie. Dzięki swojemu zaangażowaniu w roku 1930 została kierownikiem Wydziału Zuchów Głównej Komendy. Chętnie współpracowała z Aleksandrem Kamińskim. Podczas okupacji zasłużyła się w działalności konspiracyjnej, była komendantką Okręgu Południe.

 

Jeśli chcesz wiedzieć więcej przeczytaj książki Jadwigi Zwolakowskiej:

„W gromadzie zuchów”
„Piosenki i tańce zuchowe”
„Opowiadania zuchowe”

 

 

 

ks. Kazimierz Lutosławski ( Jan Zawada )

 

 

 

Data i miejsce urodzenia: 4 marca 1880 roku, Drozdowo (Polska)

Na Wieczną Wartę odszedł: 5 stycznia 1924 roku, Drozdowo (Polska)

 

 

Kim był?
Ksiądz, doktor medycyny, teologii, dziennikarz, poseł na sejm… Ale przede wszystkim wspaniały instruktor i kapelan skautowy oraz twórca pierwowzoru Krzyża Harcerskiego.Medycynę studiował na uniwersytecie w Zurychu. Po ukończeniu tego kierunku pracował w warszawskich szpitalach, a następnie w Wielkiej Brytanii. Właśnie tam zetknął się z ideami głoszonymi przez Roberta Baden – Powell’a i postanowił wcielić je w życie po powrocie do Polski. W
roku 1905 założył pierwszą drużynę w miejscowości Kosów – „Dzieci Kosowskie”. Natomiast w roku 1911 zorganizował zastępy Kruki i Czajki.  W roku 1912 zostaje członkiem Naczelnej Komendy Harcerskiej na Królestwo Polskie. Współpracuje z Andrzejem i Olgą Małkowskimi, którym w 1913 roku udziela ślubu. Kazimierz Lutosławski umiera na szkarlatynę. Pośmiertnie zostaje uhonorowany tytułem Harcerza Rzeczypospolitej. Jeśli chcesz wiedzieć więcej przeczytaj:

Książki autorstwa Kazimierza Lutosławskiego:
„Czuj duch! Szesnaście gawęd obozowych o idei skautingu”, J. Zawada

 

Opracowała dh. Magdalena Szczepańska